Ô Lola ch’ai di latti la cammisa
si' bianca e russa comu la cirasa.
Quannu t’affacci fai la vucca a risa,
biato cui ti dà lu primu vasu!
'Ntra la porta tua lu sangu è sparsu,
ma nun me 'mporta si ce muoru accisu…
E si ce muoru e vaju mparadisu
si nun ce truovo a ttia, mancu ce trasu.
Aaaaaah aaaaaaaaaaah ! Ha aaaaaaaah !
C'est l'histoire d'un homme qui defie la mort par amour et qui lorsqu'il la voit arriver au lieu de paniquer clame encore plus fort son amour.
C'est trop beau pas vrai ?